Vinyl & Celluloid

Een blog over vinyl en film

Tubular Bells – Mike Oldfield

Het volgende album mag eigenlijk niet ontbreken op een blog over film en vinyl. Het album heeft een grote herkenning bij verschillende generaties door het gebruik van het bekendste deel van het album; het eerste nummer. Het gaat natuurlijk over Tubular Bells uit 1973 van Mike Oldfield. Het album wat maar niet uitgebracht werd en uiteindelijk en carriere en een mediaimperium lanceerde.

Mike Oldfield was pas 19 jaar oud toen hij het album uitwerkte en er mee langs verschillende platenlabels ging om het op te nemen. Helaas voor Oldfield wilde geen enkele platenmaatschappij het album opnemen omdat men van mening was dat de muziek niet in de markt zou liggen. Het album is namelijk compleet instrumentaal en de A kant van het album bevat zelfs geen drums (!). Uiteindelijk nam Oldfield de demotapes mee naar de opnamestudie The Manor House, waar de technici en hun baas Richard Branson het album toch wel een kans wilde geven. Het album werd uitgegeven op het net opgerichte label Virgin Records en was zelfs het eerste album ooit van dit label. Mike Oldfield speelde het merendeel van de instrumenten op het album zelf in en deed dit veelal onder hoge tijdsdruk. De A kant werd in een week tijd opgenomen en de B kant werd grotendeels ’s avonds ingespeeld of op momenten dat er geen andere artiesten moesten opnemen, omdat Oldfield maar beperkte studiotijd kreeg toegewezen. Bijzonder is ook dat de buizenklokken die op het album te horen zijn en ook op de hoes van het album prijken, er eigenlijk per toeval op staan. Deze stonden er namelijk nog van de vorige artiest en Oldfield vroeg of hij ze ook mocht gebruiken. Hierboven werd al vermeld dat Mike Oldfield het merendeel van de instrumenten inspeelde. Alle instrumenten werden los van elkaar opgenomen en later gemixed tot een geheel, een techniek die hij later nog meer toe zou passen.

Het openingsnummer van het album geniet grote herkenning in verschillende generaties mensen. Het werd als eerste heel erg bekend dankzij The Exorcis, ook uit 1973, waarvan het het openingsnnummer werd. Later werd het voor mijn generatie de tune voor als er iets spannends ging gebeuren of als het een beetje spannend begon te worden bij Bassie en Adriaan. Veel mensen van mijn leeftijd roepen meteen “Bassie en Adriaan” als ze het nummer horen zonder te weten dat het al ver voor de serie een bekende compositie was. Het album verkocht in het Verenigd Koninkrijk 2 miljoen exemplaren en wereldwijd tussen de 15 en 17 miljoen exemplaren, zeker niet slecht voor een instrumentaal album. In 1974 won Oldfield een Grammy met dit album voor beste instrumentale compositie.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2021 Vinyl & Celluloid

Thema door Anders Norén