Vinyl & Celluloid

Een blog over vinyl en film

Going in Style

Zo, het is weer eens tijd voor een filmpje. Deze keer is het de film Going in Style, geregisseerd door Zack Braff ( bekend van Scrubs). In deze film zijn drie bejaarde mannen het zat dat ze door hun bank of pensioenfonds worden bedrogen. Ze besluiten, na veelvuldig aandringen van één van hen, actie te ondernemen. Dit in contrast met hun hoge leeftijd zorgt voor een grappige, aandoenlijke en zeker vermakelijke comedy met een zoete ondertoon.

In de film spelen Morgan Freeman, Michael Caine en Alan Arkin de 3 gepensioneerden Willie Davis, Joe Harding en Albert Garner. Het verhaal begint met Joe die bij zijn bank langs gaat om opheldering te vragen over brieven die hij steeds krijgt over zijn hypotheek. Het blijkt dat hij, notabene op aanraden van de bank, een speciale hypotheek heeft genomen en hij nu binnen een maand zijn huis uit moet. Tijdens zijn tirade tegen een bankmedewerker wordt er een overval gepleegd op de bank waarbij hij door een overvaller wordt ontzien vanwege zijn benarde situatie. De bankmedewerker krijgt het echter zwaar voor zijn kiezen en wordt compleet te kijk gezet door de overvaller. Joe leert later dat de overvallers nog steeds niet gepakt, evenals hun buit van ruim 1,6 miljoen dollar.

Alle drie de heren hebben gewerkt voor een staalfabriek die in de film wordt overgekocht. Als onderdeel van deze koop wordt het bedrijf verplaatst naar China en als gevolg van de herstructurering verdampen ook de pensioenen. De heren hebben in één klap geen oude dag meer en zijn ziedend, net als alle andere werknemers overigens. Joe kan nu al helemaal niet meer zijn hypotheek betalen en hij en de bij hem inwonende dochter en kleindochter worden in 30 dagen dakloos. Willie komt erachter dat zijn nierfalen te erg worden en een transplantatie moet ondergaan, waarvoor hij geen geld heeft en door zijn hoge leeftijd ook geen tijd. Joe komt met het idee van de overval en Willie en Albert zijn tegen. Uiteindelijk veranderen ze van gedachten als ze erachter komen dat de bank meewerkt aan de overname van hun voormalige werkplek en dus hun pensioenverdamping faciliteert.

Ze proberen bij wijze van proef eerst uit of ze überhaupt iets kunnen stelen en doen dit bij de lokale supermarkt. Dit gaat heimelijk mis omdat de heren gewoonweg te oud en ongetraind zijn. Uiteindelijk worden ze door de voormalig schoonzoon van Joe in de richting van Jesus geleid, een louche dierenhandelaar, die hen leert hoe je een overval pleegt. Ze gebruiken een kermis als alibi en vermommen zich als ‘The Rat Pack’ (Frank Sinatra, Dean Martin en Sammy Davis Jr.). Ze gebruiken losse flodders zodat niemand gewond raakt. De overval verloopt goed alleen zakt Willie in elkaar van vermoeidheid. Hij wordt bij ontmaskerd door een meisje dat hij gerust wilt stellen. Ze ontkomen, maar worden al snel opgepakt door de FBI dankzij een bewakingsvideo van hun ‘overval’ op de supermarkt. Ze blijven alledrie bij hun alibi en ontkomen zo in eerste instantie aan hun verdenking. de FBI zet hen echter in een line-up met als ooggetuige het meisje dat Willie gerust wilde stellen. Ze weigert hem echter te verraden en zo ontkomen ze aan hun vervolging.

Willie gaat bijna ten onder aan compleet nierfalen, maar Albert voorkomt dit door een nier te doneren. Een deel van de meer dan 2 miljoen dollar die ze stolen wordt gebruikt voor de persoonlijke problemen van de drie vrienden. De rest wordt gegeven aan vrienden, familie, en mede pensionado’s van het buurthuis. Joe geeft zijn kleindochter uiteindelijk de puppy die hij haar beloofd heeft als zij alleen maar tienen zou hebben voor al haar vakken, met hulp van Jesus. Later wordt duidelijk dat Jesus de overvaller was die Joe ontzag tijdens de overval aan het begin van de film. De film eindigt met de drie vrienden die tevreden hun overwinning op de bank vieren, onder het genot van hun eigen gestolen oude dag.

De film was een genot om te kijken. Het verhaal is leuk gevonden en de film is goed geregisseerd door Zack Braff. Het verhaal loopt lekker door en is een heerlijke film voor een doordeweekse avond als er niets op tv is. Ondanks de acteurs die misschien ook een beetje zichzelf spelen, de heren zijn namelijk zelf ook al aardig op leeftijd, is het talent niet weg te slaan van het scherm. De heren zijn een genot om samen als groep te zien acteren en hebben zichtbaar lol in hun samenwerking. In de film zitten ook nog een paar kleine verhaallijnen die naast de hoofdlijn lopen. Deze kleine lijntjes zijn wel nodig want anders was de film te kaal en te kort geweest. Maar ze doen zeker niet af aan het verhaal, ze vormen eerder een mooie toevoeging aan het hoofdverhaal en geven de bankroof misschien nog meer doelen dan alleen maar een oude dag voorziening voor de heren.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2022 Vinyl & Celluloid

Thema door Anders Norén