Vinyl & Celluloid

Een blog over vinyl en film

Gold

Na een korte afwezigheid van de bioscoopwereld ben ik ook nog even naar de film Gold geweest. Deze film stond al op mijn lijstje sinds ik de trailers voorbij had zien komen. In deze film kruipt Matthew McConaughey in de huid van Kenny Wells, een prospector. Voor ons is betekend propector goudzoeker, maar de term prospector behelst iets meer dan alleen goudzoeken. Prospectors zijn ook heilig overtuigd van hun eigen geluk hebben hierdoor ook iets weg van een helderziende.

De film verteld het verhaal van de aan lager wal geraakt Kenny Wells, een prospector in het mijnbouwbedrijf van zijn vader, Welshoe. Dit bedrijf is door de beurskrach van de jaren 1980, waarbij onder andere de mijnbouw werd geraakt, bijna failliet gegaan. Kenny beheert nu het bedrijf vanuit een kroeg vanwaar ook andere medewerkers werken. Echt werk hebben ze niet en ze zijn vooral druk bezig met bellen en wiskey drinken. Kenny wordt onderhouden door serveerster Kay, bij wie hij ook inwoont. Tijdens een nacht doorhalen op zoek naar opdrachten heeft hij een voorspellende droom waarin hij een stuk Indonesische jungle ziet. Hij vat deze droom erg serieus op en neemt het eerste vliegtuig naar het land om daar de geoloog Michael Acosta te zien. Deze Acosta heeft ooit een gigantische koperader gevonden door middel van studie van geologische structuren en was destijds een held in de mijnindustrie. Hij is nu echter nogal verstoten omdat hij niet veel meer heeft gedaan sinds de  kopervondst en omdat hij maar blijft roepen dat er in Indonesi”e ook ergens goud te vinden moet zijn, iets wat door alle anderen als onzin wordt gezien.

Zijn afspraak met Acosta verloopt nogal stroef omdat Acosta Wells niet helemaal vertrouwd en geloofd. Wells heeft namelijk bijna geen krediet en kan ook bijna geen leningen afsluiten bij banken omdat zijn bedrijf niets presteert. Uiteindelijk lukt het Wells, met de hulp van zijn ‘ kroegmedewerkers’ om een redelijk bedrag bij elkaar te krijgen om een start te maken met de zoektocht naar het goud. Ze vertrekken samen naar het stuk jungle waar Wells over droomde en deze stelt onderweg op een servet een contract op waarin ze de opbrengst van het bedrijf 50-50 verdelen. Acosta houdt dit contract bij zich. Het zoeken naar het goud gaat niet van een leien dakje. De boormonsters leveren maar niks op en ook wordt heeft Wells malaria te pakken. Hij gaat hier hard aan onderdoor en door het uitblijven van goede resultaten trekken de lokale mijners weg. Uiteindelijk, als Wells net beter is geworden, vertelt Acosta dat de boormonsters goud bevatten volgens de tests, en wel veel meer dan er ooit is gevonden in een boormonster.

Wells en Acosta kunnen hun geluk niet op en brengen het nieuws naar buiten. Het bedrijf van Wells is opeens heel veel waard en kan zelfs een beursgang regelen vanwege de goudvondst om zo meer kapitaal te generen voor de exploitatie van de mijn. Het geld stroomt binnen en Wells voelt zich de koning te rijk en gaat zich hier ook steeds meer naar gedragen. Uiteindelijk wordt Wells aangeboden om zijn bedrijf te verkopen aan een concurrent, met als argument dat zijn bedrijf niet de kunde heeft om een mijn met zo’n omvang en waarde te exploiteren. Het loopt uiteindelijk allemaal echt mis als de Indonesische overheid zich met zaak gaat bemoeien. De vergunningen worden ingetrokken en via de zoon van Soeharto worden er op slinkse wijze toch nog de nodige vergunningen verleent. Acosta biecht in deze tijd ook nog een bijzonder verhaal op. De koperader waarvoor hij zoveel lof en roem kreeg, vond hij per toeval. Hij was eigenlijk opzoek naar Bauxiet en vond toen de grootste koperader ooit.

Na een tijdje gaat het echter opeens allemaal de andere kant op met het bedrijf. Wells weet dan nog van niks en wordt op zijn werk belaagd door boze werknemers en aandeelhouders. Op zijn kantoor komt hij erachter dat er een onderzoek was gestart door de FBI naar zijn bedrijf en hieruit is onder andere gekomen dat er iets niet in de haak was met de goudvonst van het bedrijf. De argwaan waardoor het onderzoek werd gestart was de hoge concentratie goud in de boormonsters. Het blijkt dat iemand, naar later blijkt Acosta, de monsters ‘ bevuilde’ met riviergoud. Wells is natuurlijk furieus, niet alleen op Acosta maar ook op iedereen die hem beschuldigd van fraude. Dit zou later blijken aan het einde van de film.

Wells wordt in het hotel waar hij woont ondervraagd door de FBI vanwege zijn betrokkenheid bij het bedrijf, niet meer dan logisch. Wells ontkent echter zeer stellig dat hij iets wist van de fraude van Acosta. Zijn bedrijf is van de beurs gehaald om een faillisement te voorkomen en ook Acosta is foetsie, evenals een bedrag van 162  iljoen dollar. Acosta zijn lichaam wordt later teruggevonden in de jungle van Indonesi”e en is waarschijnlijk uit een helicopter gegooid. Wells vindt dat ook alle aandeelhouders en het toezicht zich ongehoord hebben gedragen en is boos op hun reactie op zijn fraude. Ze hadden al veel eerder kunnen weten of de vondst legitiem was als ze eerder hadden gekeken naar de monsters. Maar niemand heeft dit gedaan omdat ze zo graag wilden geloven in de vondst vind hij. De monsters, zoals blijkt uit een nieuwsbericht, zijn vervuild met riviergoud wat qua structuur duidelijk verschilt van gouderts, iest wat makkelijk gespot had kunnen worden als men maar had gekeken. Uiteindelijk wordt Wells vrijgelaten door de FBI omdat hij hen niet verder kan helpen en zo loopt hij een veroordeling mis. Hij legt het bij met Kay, met wij hij eerder had gebroken en trekt weer bij haar in. Hij krijgt van Kay zijn achterstallige post en hiertussen zit een brief van Acosta van voor diens verdwijning. Hierin zit het servetcontract en ook nog een cheque van 82 miljoen dollar. Hiermee eindigd de film.

Wat zo bijzonder is aan dit verhaal is dat het op een waargebeurd verhaal is gebasseerd. Begin jaren 1990 had het Canadese mijnbouwbedrijf Bre-X een soortgelijk schandaal in de jungle van Indonesi”e. Vanwege juridische redenen zijn alle namen veranderd in de film. Wat ook bijzonder is aan de film, maar eigenlijk is dit meer leuk te noemen, is dat Matthew hier een compleet ander uiterlijk heeft van zijn andere rollen. Hij speelt hier niet de mooie snelle jongen, maar juist een kalende bierbuik met een slecht gebid. Zijn bierbuik is overigens echt, zoals hij in de Graham Norton Show vertelde. Hij bereikte deze buik door alles te eten en te doen wat hij wilde op welk moment hij maar wilde. Iets waar zijn kinderen hem zeer dankbaar voor waren. Als je hem in de Dallas Buyers Club hebt gezien met zijn magere lijft, dan is dit zeker een afwisseling. Vanwege het feit dat de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal is de film erg boeiend om te kijken en blijft deze ook verbazen. Het verhaal sleurt je mee in verbazing en aan het einde in ongeloof en zorgt er zelfs voor dat je medeleven krijgt met Wells, omdat hij ook maar belazerd is door zijn geoloog.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2022 Vinyl & Celluloid

Thema door Anders Norén